Czy przejmowanie pracowników innego przedsiębiorcy może stanowić czyn nieuczciwej konkurencji?

Współcześni przedsiębiorcy konkurują na rynku zarówno o klienta, jak i o pracownika. Przede wszystkim w branżach niszowych, które cechują się daleko posuniętą specjalizacją np. procesu produkcji, zatrudnianie pracowników posiadających odpowiedni know-how i doświadczenie może stanowić o przewadze konkurencyjnej. Opisana sytuacja motywuje przedsiębiorców nie tylko do składania najkorzystniejszych ofert pracy, ale niekiedy nawet do podejmowania działań mających na celu przejęcie pracowników swoich konkurentów. Mimo, że konkurencja na rynku pracy jest zjawiskiem pożądanym w gospodarce wolnorynkowej, nie każde pozyskanie pracownika przez konkurenta może zostać uznane za zgodne z prawem.

Artykuł 12 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji zakazuje nakłaniania osoby świadczącej pracę na rzecz przedsiębiorcy do niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych albo innych obowiązków umownych, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo w celu szkodzenia przedsiębiorcy.

Powszechnie uważa się, że wspomniany przepis chroni wewnętrzne stosunki przedsiębiorcy z jego pracownikami przed nieuczciwą ingerencją ze strony szeroko rozumianych osób trzecich, a więc nie tylko przed działaniami bezpośrednich konkurentów. Mając jednak na względzie fakt, że możliwość zakończenia współpracy z danym przedsiębiorcą i podjęcia zatrudnienia u innego przedsiębiorcy jest uprawnieniem pracownika, wytycznie granicy między uczciwym, a nieuczciwym przejmowaniem pracowników może budzić wątpliwości prawne.

Dla zastosowania artykułu 12 ust. 1 ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji koniecznym jest ustalenie, że dany pracownik zakończył współpracę z dotychczasowym pracodawcą wskutek wpływu osoby trzeciej. Za delikt nieuczciwej konkurencji nie mogą być zatem uznane takie działania, które są wyłącznie wyrazem suwerennej decyzji pracownika.

Stosowanie analizowanego przepisu powinno zostać ograniczone do sytuacji, w których osoba trzecia w celu wywarcia nacisku na pracownika posługuje się nieuczciwymi metodami (np. podstępem, oszustwem, wprowadzeniem w błąd) lub jej działania w danych okolicznościach w inny sposób naruszają dobre obyczaje (np. wykorzystywanie informacji poufnych pozyskanych w czasie wykonywania pracy na rzecz dotychczasowego pracodawcy).

Dla ustalenia, że popełniony został czyn nieuczciwej konkurencji, konieczne jest zatem zbadanie całokształtu okoliczności danego przypadku. Samo złożenie konkurencyjnej oferty pracownikowi innego przedsiębiorcy nie stanowi zaś jeszcze nieuczciwego nakłaniania do niewykonania, nienależytego wykonania lub rozwiązania umowy z dotychczasowym pracodawcą.

* wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 30 maja 2017 r.
* wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 12 grudnia 2014 r.
* wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 15 listopada 2012 r.